Tak. I to jeden z najbardziej wartościowych momentów w terapii — jeśli pozwolimy sobie go przeżyć.

Kiedy ciało mówi „stop”, a głowa mówi „musisz dalej” — między nimi rodzi się wypalenie.

Lęk to nie wróg do pokonania. To sygnał — pytanie brzmi, o czym próbuje nam powiedzieć.

Napięcie w karku, ścisk w żołądku, duszność bez przyczyny — ciało mówi wtedy, gdy słowa zawodzą.

Niektórzy noszą w sobie winę, której nie potrafią przypisać do żadnego konkretnego zdarzenia. Skąd się bierze i co oznacza?

Za dążeniem do doskonałości często kryje się przekonanie: jeśli nie będę idealny, nie będę kochany.

Dzieci nie potrzebują idealnych rodziców. Potrzebują takich, którzy potrafią być z nimi w trudnych uczuciach.

Chwile ciszy na sesji mogą być trudne, ale to właśnie w nich często dzieje się najwięcej.

Wstyd nie mówi „zrobiłem coś złego”. Wstyd mówi „jestem zły”. I właśnie dlatego tak skutecznie nas izoluje.